دیدی یه وقتایی یه چیزو انقدر کشش میدی انفدر لفتش میدی انقدر پشت گوش میندازی میدونی داری الکی وقت تلف میکنی و تنبلی میکنی ولی بازم بهش توجه نمیکنی و اخر سر ضربه اشو هم خودت میخوری 
 
بله اینجانب رها اعتراف میکنم که نادم و پشیمان از کرده ها و نکرده های بی وقت و بیجایی هستم که تو زندگیم کردم و ضربه اصلیشم خودم خوردم 
مثلا همین چندوقت پیش بود که  سفارش کار از یکی از انتشاراتیای تهران برا کتاب صوتی داشتم انقدر لفتش دادم که دست اخر مسئولش عوض شد و یه کاربیشتر نخوندم 
یا همین  راهنمایی رانندگیو چرا نمیگی صب رفتم کاراشو کردم بعد اظهر انقدر لفتش دادم که وقتی رفتم مسئولش گفت دارم میرم و وقت اداریمون تموم شده 
من دیگه شکر بخورم تنبلی کنم 
دیگهههههه تنبلیییییی خر است 
دیگه تنبلی تموم شد برا همیشههههع 
عنوانم که نوشتم لفت دادن مانع کسب است ایهام داشت یکی اینکه انقدر لفتش دادم کسب و کارم به فنا رفت دوم اینکه ما یه پیج تو اینستا با رفیقا زده بودیم که به دلایلی  من دیگه مایل به همکاری باهاشون نشدم و لفت دادم از گروهی که باهاشون بودیم و اون پیجم یه پیجی بود که فالوراش و افزایش میدادو خلاصه برا درامد زایی بود این شد که لفت (رفتن) از اون گروه هم مانع کسب شد.
خلاصه که تنبلی بی تنبلی
اه مرسی

  • نظرات()