تا حالا نشده بود این جور با تموم پوست و استخونم درک کنم که برای خدا زندگی کردن و کارهات رو با نیت خیر انجام دادن یعنی چی 
میدونی چیه من الان نسبت به چند وقت پیشم خیلی فرق کردم خیلی از لحاظ عمل کردن به احکام و فرامین دینی ضعیف شدم جوری که فقط از اون همه کارها و حس و اعتقاداتم و باورام فقط ۱۰ درصدشون قلبا برام باقی موندن و بقیه اشون و به باد رفتن ولی حالا که انقدر از دین و خدا و پیغمبر فاصله گرفتم الان دارم میفهمم چقدر تک تک چیزایی کهدحتی شاید ادم فکرشم نکنه چقدر میتونه ارزشمند باشه و تبعات و تاثیرات مثبتی رو خودت ،اطرافیانت، و جهان پیرامون و درنهایت دنیا و اخرتت بزاره دنیا که میگم منطورم اینکه یه ادم میتونه توانایی اینو داشته باشه که حتی شده با یه هشتک دنیا رو تکون بده 
همه ی ما ادم های بزرگی هستیم تک تکمون هر فرد به تنهایی کلی قابلیت داره که ممکن بعد ۸۰ سال زندگی ندونه و با خودش ببره زیر خاک پس بیا گوهر درونمون رو پیدا کنیم 
ما یعنی من ، تو ، و.... مفهموم اجتماع و باهم بودن یه چیز خیلی کلییه که کلی عملکرد ها و مفاهیم تازه توش معنا میگیره وقتی از یه نفر فراتر میری و قبول میکنی که یکی دیگه رو کنار خودت بپذیری و باهاش زمان بگذرونی باید قبول کنی که بخشی از تو برای اونه و باید یاد بگیری از خود گذشتگی رو ایثارو فدا کاریو حالا ممکن بگی نه کی گفته حتما اینجوره  ولی من میگم اجتماعی پایدار نمیمونه مگر با داشتن چنین فاکتور هایی و اینکه برای تک تک افراد یک سودی داشته باشه 
یعنی چی حالا؟ مگه میشه تضمین کرد هرکاری کنی سود دلشته باشه حتی اگه به ظاهر ضرر کرده باشی 
من میگم میشه وقتی غرق در علاقه ات بشی و با دلت یه کاریو انجام بدی، حتی اگه بعدش ثمری نداشته باشه برات تو از خودت راضی که حداقل به خواسته ی قلبیت گوش دادی و انجامش دادی حالا چیجور میشه کنار این که به خواسته ی قلبی عملکردی هم سود ببری ؟؟؟!
من فکر میکنم اگه کاری که میکنی قبلش رضای خدا رو در نظر بگیری و ببینی خدا راضی هست یا نه ! و نیتت برای اون باشه اگه تو دنیا چیزی گیرت نیاد خداقل تو اخرت نباختی یه چیزی پس انداز برا اون ور داری 
خب حالا چرا اصلا رضای خدا؟؟؟
چون خدا هیچ وقت بد بنده هاشو نمیخواد اگه تو کاریو برای خدا انجام میدی که سودی داره برات پس برای بقیه یی بنده ها ام سود داره نداشته باشه ضرر نداده ولی اگه فقط خودتو در نظر بگیری ممکن به بقیه  ضرر بزنی 
حالا حرفم اینه و تاکیدم رو احتماع و خودمون و بقیه اس اگه بقیه اوکی باشن پس دنیا گلستون میشه 
میخوام راجب حرفی که اولین پاراگراف زدم ادامه بدم یعنی غرق شدن در خدا و انجام کارهای خیر 
به نظرم اگه کارهارو بناشون رو در خیر رسوندن به بنده ی خدا بزاری هم خودت سود میکنی و ضرر نکردی هم بقیه پس با دست خودمون دنیامونو بهشت میکنیم اخرتمونم خدا خودش تضمین میکنه البته اگه نیتمون واقعا خیر باشه 
تو این مدت دیدم ادمایی رو که چقدر خالصانه و با وجودشون انگار که تو ذاتشون باشه به بقیه ام خیر برسونن ودلسوز باشن مثل فاطمه دوستم گکه هرچی از مرام و معرفتش بگم کم گفتم ولی دیدم چقدر با همه خوبه و خیر بقیه رو میخواد این برام یه ارزشه یه ارزش خیلی بزرگ 
صداقت و صفای دل جز مهم ترین معیار های انان های با خلوص و زلاله البته از دید منِ ۲۱ ساله 
.
تمام 
اگه اشتباه نکنم مثل یه آش شوله قلمکار قاطی پاتی نوشتم دلیلش اینکه یهو نصف شبی تو فرجه ها و این تایم محدودم این متن حاصل تراوشات ذهنیم در نصف شبِ

  • نظرات()